ಹಾಗೆ ಗಣಕತೆರೆಗೆ ನೇತ್ರಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟು eಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನು ಭೂಲೋಕಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದದ್ದು ನನ್ನ ಸಂಚಾರಿ ದೂರವಾಣಿಯ(ಅದೆ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನು) ಸಣ್ಣ ತೆರೆ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿದ "No space for new messages" ಎಂಬ ಸಂದೇಶ. ತಕ್ಶಣವೇ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹಳೆಯ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನ Delete ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದೆ. ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ inbox ನಲ್ಲಿದ್ದ ಕೊನೆಯ ಸಂದೇಶವೊಂದು ತೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂಡಿ ಬಂತು. "hi" ಎಂಬ ಎರಡಕ್ಷರದ ಸಂದೇಶವಷ್ಟೆ, ಆದರೂ ಬಹುದಿನಗಳಿಂದ(ವರ್ಷಗಳೇ ಅನ್ನಿ) ಬಲು ಜೋಪಾನಗಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಸಂದೇಶವದು. ಪ್ರೀತಿ (ಹೆಸರು ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗಿದೆ) ನನಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದ ಮೊದಲ ಸಂದೇಶವದು, ಹೇಗೆ ತಾನೆ delete ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ ನೀವೆ ಹೇಳಿ? ಆ ಎರಡಕ್ಷರಗಳು ನನ್ನ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳನ್ನ ಹಾಗೆ ಮಂದಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೆನಪಿನ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ತಂದಿಟ್ಟವು.
ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ನ ಐದನೇ ಸೆಮೆಸ್ಟರ್ ನಲ್ಲಿದ್ದೆ ನಾನಾಗ. ಮಳೆಗಾಲದ ಸಂಜೆ(ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲವೆಂದರೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮಳೆಗಾಲವೆ, ಬೇರೆ ಕಡೆಯ ಹಾಗೆ ಹೆಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಳೆಗಾಲವಲ್ಲ) ಹಾಗೆ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ನಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯನೊಡನೆ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮಳೆ ಶುರುವಾಯಿತು, ಮಳೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಪಡೆಯಲು ಗ್ರಂಥಾಲಲವನ್ನು ಸೇರಿದೆವು. ಲೈಬ್ರರಿಗೆ ಎಂಟ್ರಿಕೊಟ್ಟು ಬಹಳ ದಿನಗಳೆ ಆಗಿದ್ದವು. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಹಿಂದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳ ನಕಲುಪ್ರತಿ (photocopy) ಪಡೆಯಲು ಅಥವಾ ಎರಡು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಎರವಲು ಪಡೆದಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಸ್ವಾಮ್ಯತ್ವ ನವೀಕರಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಗ್ರಂಥಾಲಯಕ್ಕೆ ಬರುವ ನಿಯಮ ನನ್ನದಾಗಿತ್ತು. ಜೊತೆಗಿದ್ದ ಗೆಳೆಯನ ಒತ್ತಾಯದ ಮೇರೆಗೆ ಲೈಬ್ರರಿಯ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ. ಪ್ರಾಣಿ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತ,National Geographic ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಯೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿದ. ಉದ್ದೇಶವಿಲ್ಲದೆ ಲೈಬ್ರರಿಗೆ ಬರುವುದರಲ್ಲಿ ಎನೋ ಮುಜುಗರ, ಅದರಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಪುಸ್ತಕ ಓದುವುದೆಂದರ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ಬರುವ ಕಲಸವೆಂದೆ ಭಾವಿಸದ್ದೆ. ಗೆಳೆಯ ಒತ್ತಾಯ ಮಾಡಿದ್ದರಿಂದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಹಿಡಿದು ಕೂತೆ. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕವಿದ್ದರೂ, ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಾತ್ರ ಲೈಬ್ರರಿಯ ಗೋಡೆ, ಕುರ್ಚಿ ಮೇಜು, ಪುಸ್ತಕದೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿದ್ದ ಪುಸ್ತಕದಹುಳಗಳು ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ಹಲವಾರು ಕಡೆ ಹರಿಯುತಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಅಕಸ್ಮಾತಾಗಿ ಲೈಬ್ರರಿಯ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ಉಪಯೋಗ ಪಡೆದು ಮೂರು ಹೊತ್ತಿಗೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯು ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸೆಳೆದಳು. ಅದೆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನೂ ಕೂಡ ಆ National Geographic ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಯನ್ನು ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಮೇಯ್ದು ಮುಗಿಸಿ "ಹೊರಡುವಾ??" ಎಂದ. ಇಬ್ಬರೂ ಲೈಬ್ರರಿಯಿಂದ ಹೊರನಡೆದೆವು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕೊಡೆಹಿಡಿದು ತುಂತುರು ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಳು ಪ್ರೀತಿ. ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿದ್ದ ಕೊಡೆಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಶಪಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ನೆಡೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಮಳೆಗೂ ಪ್ರೀತಿಗೂ ಎಲ್ಲಿಯ ನಂಟೊ?? ಫ್ರಿತಿ ಪ್ರೇಮ ಕೇವಲ ಕಥೆ ಕಾದಂಬರಿ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಎಂದು ಧ್ರುಡವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದ ನನಗಂದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ ಸುಳ್ಳೆಂದೆನಿಸತೊಡಗಿತು.
ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ, ಸದಾ ನಕ್ಕು ನಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಗೆಳೆಯರು, ಭವಿಷ್ಯದ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದ್ದ ಕಾಲೇಜು, ಹಾಜರಾತಿ(attendance) ನಿರ್ಬಂಧವೊಡ್ಡದ ಉಪನ್ಯಾಸಕರು, ಹರ್ಷತುಂಬಿದ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲು. ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕಿಚ್ಚು ಹಚ್ಚುವಂತಿತ್ತು ನನ್ನ ಜೀವನ. ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಕಮ್ಮಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದೆನಿಸತೊಡಗಿದ್ದು ಆಗಲೆ. ನನಗೂ ಕೂಡ ಗೆಳತಿಯೊಬ್ಬಳು ಬೇಕೆಂದೆನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಪ್ರೀತಿಯೇ ಆ ಗೆಳತಿಯಾಗಿ ಬರಲಿ ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಲೈಬ್ರರಿಯ ನಂತರ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಪ್ರಥಮ ವರ್ಷದವರಿಗೆಂದೆ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದ ಸ್ಪರ್ಧೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ. ಆಗಲೆ ಅವಳ ಹೆಸರು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು, ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದಂತೆ ಉಳಿದಿದ್ದ ಅವಳ ಬಿಂಬಕ್ಕೆ ಅಂದೆ ಮರುನಾಮಕರಣವಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿತನಕ ಕಾಡುತಿದ್ದ ಆಕೆಯ ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಅವಳ ಹೆಸರು ಕೂಡ ಜೊತೆಯಾಯ್ತು. ಮೊದಲ ನೋಟದಲ್ಲೇ ಅಕೆಯೆಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ ಆಕೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಚಲನವಲನಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷತೆ ಕಾಣತೊಡಗಿದೆ. ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು. ಕಾಲ ಕ್ರಮೇಣ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಗಳೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.
ಪಠ್ಯೇತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿ ಇದ್ದರಿಂದ ಕಾಲೇಜಿನ ಒಂದೆರೆಡು ಸಂಘ ಸಮಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯತ್ವ ದೊರಕಿತ್ತು. ಈ ಸಂಘ ಸಮಿತಿಗಳೇ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿಸಿದ್ದು. ಹುಡುಗಿ ಕನ್ನಡದವಳೇ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಖುಷಿಯಾಯ್ತು. ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಅಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಎಂದಿನಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಸಂಘ ಸಮಿತಿಗಳು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಬಹು ಮುಖ್ಯವೆಂದೆನಿಸತೊಡಗಿದವು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದಲೆ ಅದೊಂದು ದಿನ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಮುಂಚೆಯೆ ಮೀಟಿಂಗಿಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳ ತಲುಪಿದೆ. ಆಕೆಯು ಮೊದಲನೆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿದ್ದರಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮುಂಚಯೆ ಬಂದಿದ್ದಳು.ಸೀನಿಯರ್ ಆದ ನನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಲೆಂದು ಮುದ್ದಾದ ನಗು ಬೀರಿದಳು. ಆಕೆ ನಕ್ಕಾಗ ಅವಳ ತುಟಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮೂಡಿದ ಬಿದಿಗೆ ಚಂದಿರ ಎದಯೊಳಗೆ ಬೆಳದಿಂಗಳನ್ನೆ ಚೆಲ್ಲಿದ್ದ. ಸಹಜವಾಗಿ ಯಾರೆ ಇದ್ದರು ನಗುವಿನ ಮೂಲಕ ಶುಭಾಶಯ ತಿಳಿಸುವುದು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರು, ಆ ನಗುವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಕೇತವೆಂದೆ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶುರುಮಾಡಿತ್ತು ಹುಚ್ಚು ಮನಸ್ಸು. ಹಾಗೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಪರಿಚಯ ಕೂಡ ಆಯ್ತು, ದೂರವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಪಡೆದೆ, ಕೇವಲ ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ಮರಣೆಯಲ್ಲಿ (memory) ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಮಸ್ತಕದಲ್ಲೂ ಅಚ್ಚಾಯಿತು. ಒಂದೆರೆಡು ವಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯ ಸ್ನೇಹವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಯಿತು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಐದನೇ ಸೆಮೆಸ್ಟರ್ ಮುಗಿದು ಒಂದು ತಿಂಗಳ ರಜೆ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆಗಾಗ ಪ್ರೀತಿ ತುಂಬಿದ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಅಕ್ಷರೀಕರಿಸಿ ಸಂಚಾರಿ ದೂರವಾಣಿಯ ಮೂಲಕ ವಿದ್ಯುತ್ ಕಾಂತೀಯ ಅಲೆಗಳೆಗಾಗಿಸಿ ದೂರದ ಪ್ರೀತಿಯ ಊರಿಗೆ ತೇಲಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವಳು ಕೂಡ ಆ ಸಂದೇಶಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ನನ್ನನ್ನು ಫ಼ೇಸ್ ಬುಕ್ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸದವಳು ಅವಳೇ. ಆರ್ಕುಟ್ ನ ಸಹವಾಸದಿಂದಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ದೂರವಾಣಿ ಸಂಖ್ಯೆಗಳಂತೆ ಅಂಕಗಳಿಸಿ ಈ social networking ತಾಣಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಹೇಳಿದ್ದೆ, ಪ್ರೀತಿಯ ಕೋರಿಕೆ ಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನಲಾಗದೆ e ಪ್ರೇಮದ ಆಹ್ವಾನವಿದೆಂದು ಖುಷಿಯಾಗಿ ಫ಼ೇಸ್ ಬುಕ್ ಸೇರಿದೆ. ರಜೆ ಮುಗಿದು ಪುನಃ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಮರಳಿದೆ.
ಗೆಳೆಯರೊಡನೆ ಹೊಸ ವರ್ಷ ಆಚರಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡೆ. ಆ ವಾರ್ಷಿಕ ಯೋಜನೆಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯೊಂದೆ ಪ್ರಮುಖವೆನಿಸಿತ್ತು. ಹಾಸ್ಟೆಲಿನ ಲವ್ ಗುರುಗಳೆಲ್ಲಾ ಸಲಹೆ ನೀಡಲಾರಂಬಿಸಿದರು. ಸಮಸ್ತ ಗೆಳೆಯರ ಬಳಗೆವೇ ನನ್ನನ್ನು ಹುರಿದುಂಭಿಸಿ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸಹಾಯಮಾಡಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು. ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗ ಹಾಳಾಗುವದರಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯರ ಪಾಲುದರಿಕೆ ಇದ್ದೆ ಇರುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೆ. ನನ್ನ ಹೆಸರ ಮರೆತು ಆಕೆಯ ಹೆಸರಿಂದಲೇ ನನ್ನನ್ನು ಕರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದರು. ಗೆಳೆಯರು ನೀಡಿದ ಉತ್ತೇಜನದಿಂದ, ನನಗೆ ನಾನೊಬ್ಬ ಅಮರ ಪ್ರೇಮಿ ಎಂದಿನಿಸತೊಡಗಿತು. ಫ಼ೇಸ್ ಬುಕ್ಕನ್ನು ಹೊಕ್ಕಿ, ಆಕೆಯ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿ ತಂದೆ, ಆ ಚಿತ್ರಗಳು ನನ್ನ ಗಣಕ ತೆರೆಯನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದವು. ಕಾಲೇಜಿನ ನಿಯತಕಾಲಿಕೆಗಳಿಗೆ ನಾ ಬರೆದ ಎಲ್ಲಾ ಕವನಗಳಿಗೆ ಸ್ಪೂರ್ತಿಯಾದಳು ಪ್ರೀತಿ. ನನ್ನ 1/3 ಜೀವನದ ಸಂಗಾತಿಯಾದಳು ಪ್ರೀತಿ (ಸಾಕ್ಷಿ ಕೇಳುವವರಿಗೆ : ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ತಾಸುಗಳಿದ್ದು ಅದರಲ್ಲಿ ನಾ ನಿದ್ರಿಸುವ ಎಂಟೂ ತಾಸುಗಳು ಅವಳದೆ ಕನಸು. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಆಕೆ ನನ್ನ 1/3 ಜೀವನದ ಸಂಗಾತಿಯಲ್ಲವ?).
ಕೊನೆಗೂ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನ ಬಂತು. ನನ್ನ ಎದೆಯಾಳದಲ್ಲಿ ಬಹುದಿನಗಳಿಂದ ಜೋಪಾನವಾಗಿ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲವನ್ನು ಆಕೆಗೆ ಹೇಳಬೇಕೆಂದುಕೊಂಡೆ. ದಿನವಿಡಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದೆ ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲವನಾಗಿದ್ದ ನನಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನುಆರ್ಥೈಸಿ ಹೇಳಲು ಧೈರ್ಯ ಸಾಲಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಪ್ರೀತಿನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಳು. ಕನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜೀವನವೇ ಆಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ನಿಜಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕನಸಾಗೇ ಉಳಿದಳು. ಆಕೆಗೆ ನಾ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ವಿಷಯವೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಎಂದಿನ ಹಾಗೆಯ ನನ್ನಡೊನೆ ಮಾತಾಡುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದಳು. ಆಗ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು ಮೊದಲು ಕೂಡ ಅವಳು ಇಷ್ಟೇ ಸಹಜವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿಯೆಂದು ನಾನೆಂದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಎಂದು. ನನ್ನ ಈ ಕಥೆಗೆ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲಾ ಕಡಲ ಕಿನಾರೆಯ ಕಾಲೇಜಿನ ಕಣ್ಣೀರ ಕಹಾನಿ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟರು :)
ಇಂಜಿಯನಿರಿಂಗ್ ನ ಕೊನೆವಯ ವರ್ಷ ಹಾಗೆ ಗೆಳೆಯರೊಡನೆ ಕಳೆದೆ :) ಆಗಾಗ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯೊಡನೆ ಕಂಡಾಗ ಖುಷಿಯಾಗುತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಅವಳಾಗಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಬೇಸರವು ಆಗುತಿತ್ತು. ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮುಗಿದು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಜೀವನ ಹಾದಿಗಳು ಕವಲೊಡಯಿತು. ಜೊತೆಗೆ ನೆಡೆದ ಕೆಲದಿನದ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತಗಳು ಮಾತ್ರ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿದಿವೆ. ಆ ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿ ಈ sms ಕೂಡ ಒಂದು :)
dushyanth durantha naayakara neevu...??
ReplyDelete@ Rakshith: Aaarambhane illa innu antha elli durantha elli ??
ReplyDeleteಆಕೆ ನಕ್ಕಾಗ ಅವಳ ತುಟಿಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಮೂಡಿದ ಬಿದಿಗೆ ಚಂದಿರ ಎದಯೊಳಗೆ ಬೆಳದಿಂಗಳನ್ನೆ ಚೆಲ್ಲಿದ್ದ .....
ReplyDeleteganesh heluva haage : hudugi gol yendhu nakkare, hudagana kaige chombe.....!! :( :P
Sakath mathgalu..ond, ond maathu ponisirodu super aagide..maga appi thappi placement kai kotre..movie madonanthe!
ReplyDelete@yashwanth : Placement Kai hidili Kai koDali movie maaDokanthu yaavaglu ready :)
ReplyDeletehu maga...placement looks like a surety there :P the latter is quite not so :)Talent halmadod beda, All the best for placements.
ReplyDeleteChennagi Barediddiya maga..... keep it up
ReplyDeleteಮಗ ಸಕ್ಕತ್ತಾಗಿದೆ . ಆದ್ರೆ ಆ ಹುಡುಗಿ ಯಾರು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ ;) ಮತ್ತು ಸ್ಪೆಲ್ಲಿಂಗ್ mistakes ಇದೆ ಸರಿ ಮಾಡು ... keep it up .
ReplyDeletechennagide.... ishta aythu....
ReplyDeleteಧನ್ಯವಾದ ಸುನಿಲ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರೆ :)
ReplyDeleteliked it,awesome...reflects hudugara inability to understand hudugeera manassu..smile kotre hallakke biddhogthivi...alle aagodu ella radhantha! by the way namma batch nalli iro aa hudugi hesarenu guru?
ReplyDelete(u can msg me in fb)
ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ದುಷ್ಯಂತ್.. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದೀಯ..
ReplyDeleteWordings Tumba Tumba chennagide lo.
ReplyDeleteHeart Touch aaytu.
Narration Ws Simply Superb. Proud of u le....
Keep Blogging...
ಬೊಂಬಾಟಾಗಿ ಪೋಣಿಸಿದ ಪದಗಳು
ReplyDeletedictionary ನೋಡುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಅಚ್ಛಗನ್ನಡ ಪದಗಳ usageಗಳು
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವ ಮೊದಲ ಪ್ರೇಮ ಕಥೆಗಳು
ಚೆನ್ನಾಗಿ ವೇರ್ಣಿಸಿರುವ NITK ಹುಡುಗನ lifeಗಳು
ಸಿಗದ ನ್th ಶಾಕುಂತಾಲೆಯ ನೆನೆದು ಬರೆದ ದುಷ್ಯಂತ ಕುಮಾರನಿಗೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಗಳು
totalಆಗಿ ಮೇಲಿನ ಕಡಲ ಕೀನಾರೆಯ ಕಂಬನಿ ಕಥೆಯು awesomeಗಳು
just mind blowing!!! no comments...........
ReplyDeletechennaagide..
ReplyDelete